Mikail Aslan

Dağların kayıp anahtarını aramaya çıktığımda, bir eski fotoğrafın içinde, omuz omuza durmuş iki dervişin ellerine dikmiştim gözlerimi. El ele tutunmuş iki derviş, öyle mahzun ve arınmış bir edayla duruyorlardı ki, bütün zamanların en derin hüznü gizliydi bakışlarında ve sanki darmadağın bir kavmin tüm kayıp işaretlerini taşıyorlardı avuçlarında. Anladım ki, dağların kaybolan anahtarı onların avuçları içinde saklı!

Saygıyla uzandım ellerine; avuçlarındaki anahtarı almak için destur istedim: Aralandı önüm sıra görünmez bir kapı, girdim kutsal bir mekâna. Duru bir ırmağın kıyısında boş kürsüler duruyordu; dağılmış, tarumar olmuş bir cemaatten arta kalan, sulara yazılmış sözler, bir de...

Sönmüş ocaklarda, külün derinliğine çekilmiş ateşin bir anlamı olmalıydı?
Dağların Anahtarı’yla açılmış kapının beni daha nereye götüreceğini merakla beklerken; gümüş bir sandığa takıldı gözlerim; kapağını kaldırıp baktığımda, içinde demlenen bir topak MİRAZ duruyordu. Anlamı neydi bunun; neye işaretti ‘miraz’?

Hamurun olgunlaştırılmasında kullanılan özdü ‘miraz’; kök anlamı ‘miracle’, yani mucizeden geliyordu. Bu öz olmaksızın, hamur kamilleşip kıvama gelmez; yaratılış tamamlanamazdı. Almam gereken işareti almıştım!..
Tarihten gelen o esrarlı özü; yaratıya sürekliliğini veren o köklü mirası, daima hatırda tutmak için, elinizdeki albüme MİRAZ, Türkçe’siyle MAYA adı verildi...

Her çalışmamda yanımda olan ve beni sürekli motive eden Mürşidim Kamer Söylemez'e, albümün organizesinde büyük emeği geçen dostum Ergin Aslan'a, stüdyoda ki sabırlı ve titiz çalışmalarından dolayı Hakan Akay'a, kayıt olanaklarını sağlayan Hasan Saltık'a, Miraz Beytlerini Türkçeye çeviren dostum Emir Ali Yağan'a ve katkılarından dolayı Tahir Cengiz'e teşekkürler. Berxudar be!